سایه روشن های پانزدهمین جشنواره تئاتر خیابانی شهروند لاهیجان 

سایه روشن های پانزدهمین جشنواره تئاتر خیابانی شهروند لاهیجان

✍ اکبر حیدرپور

پانزدهمین جشنواره تئاتر خیابانی شهروند لاهیجان در حالی به ساعات پایانی خود نزدیک می شود که مانند هر سال با شور و استقبال خوب مردم مواجه شده است.

بعد از برگزاری پانزده دوره، این جشنواره به یک بلوغی رسیده و انتظار می رود پخته تر از هرسال به جلو برود.

در ادامه به برجسته ترین نکاتی که در جشنواره امسال مشهود بود می پردازیم.

*شور و همراهی مردمی

بر کسی پوشیده نیست که در شرایط فعلی با توجه به سایه جنگ، تحریم و تورم روز افزونی که با آن مواجه هستیم، اثر آن بر زندگی و شرایط روحی مردم مشهود است.

اینجاست که هنر نقش خود را به عنوان یک پناهگاه و مسکن روحیه بخش ایفا می کند تا ساعاتی از دغدغه های روزمره دور شوند.

به شخصه شور و همراهی مردم در اجراهای خیابانی که اساسا ذات این نوع اجراها درگیری مخاطب و استفاده از تماشاگران به عنوان بخشی از نمایش است، را شاهد بودم.

همچنین در آثاری با موضوع درام، اعم از کودکان شهید میناب و… همراهی و ابراز احساسات مردم دیدنی بود.

*رسانه های همیشه حاضر

حضور و حمایت رسانه های شهرستان از جشنواره شهروند، مثل همیشه برجسته بود. رسانه هایی که با هر گرایش فکری و سلیقه ای، همواره حمایت خود را از جشنواره های فرهنگی خاصه شهروند دریغ نکرده اند.

نکته قابل توجه عدم حضور رسانه های استانی در طی روزهای برگزاری این جشنواره ملی بود که جای سوال دارد. این در حالی است که در بسیاری از مراسم، اعم از روز خبرنگار حضور عزیزان رسانه ای از همه جای استان هستیم، اما غیبت آنها در این رویداد فرهنگی ملی پذیرفتی نیست.

به جز یک دوره که آن هم به دلیل نادیده گرفتن برخی رسانه های فعال،  بحث برانگیز شد، در سایر دوره ها در مراسم اختتامیه،  تقدیر از خبرنگاران حامی جشنواره انجام نشد.

اگر قرار است این اتفاق در اختتامیه یا در مراسمی دیگر  رخ دهد، پسندیده است به همه رسانه های همراه، توجه شود تا موجبات دلخوری فراهم نشود.

*بخش کودک پر شور و جذاب

در جشنواره امسال، به سان چند دوره اخیر اجراهای بخش کودک در بوستان هنر لاهیجان برگزار شد.

توجه به بخش کودک، با توجه به تاثیر پذیری بالای آنها اتفاقی قابل تحسین است. اجرای نمایش با موضوعاتی مانند آموزش پسماند و… می تواند بسیار فرهنگ ساز باشد.

*تئاتر خیابانی یا تئاتر در خیابان!؟

تئاتر خیابانی با توجه ماهیت خود، در زمان کوتاه باید حرفی برای گفتن داشته باشد و موضوعات اجتماعی، شهروندی و… در آنها بیان شود.

چیزی که در بسیاری از کارهای امسال به چشم آمد زمان بالای نمایش ها بود. آثاری که گاها بالای ۴۵، ۵۰ دقیقه اجرا می شد و موجب خستگی و بی حوصلگی مخاطب می شد. بسیار مواردی که شاهد بودم که تماشاگرانی که با انگیزه دیدن یک نمایش با آغاز کرده بودند، در میانه راه از دیدن نمایش خسته شده و تا انتها کار را دنبال نمی کردند. تعدادی از آثار هم بیشتر تئاتر در خیابان بودند تا تئاتر خیابانی و مناسب اجراهای صحنه ای بودند.

*انتخاب درست داوران

هرسال هیئت داوران از بخش های مهم و جذاب جشنواره است که دنبال کنندگان این رویداد، منتظر شنیدن نام آنها هستند.

امسال در بخش مسابقه هادی حجازی فر، مریم کاظمی و سروش جمشیدی را شاهد بودیم که هر سه علیرغم مطرح بودن در عرصه سینما و تلویزیون، ید طولایی در عرصه تئاتر دارند. هادی حجازی فر تا قبل از بازی در فیلم ایستاده در غبار که موجبات اوج گیری وی شد، در عرصه تئاتر بسیار فعال بود.

در بخش کودک هم انتخاب سارا روستاپور از چهره های نام آشنای عرصه کودک که برای همه مردم در این بخش شناخته شده است، به جا ترین انتخاب برای داوری این بخش بود. روستاپور علاوه بر اجرا و تهیه کنندگی برنامه های کودک، خود دبیر چندین جشنواره ویژه کودک و نوجوان به خصوص جشنواره های کانون پرورش فکری بود.

*حذف بخش استانی

در دو سه سال گذشته بخش استانی به جشنواره شهروند اضافه شد. این اتفاق به دلیل میزبانی یک شهر گیلانی و فرصت دادن به چهره های فعال این استان، فی نفسه اتفاق خوبی بود، اما باعث شلوغ تر شدن صف اجراها و تعدد جوایز در اختتامیه می شد. با توجه به برگزاری انواع رویدادهای خیابانی در استان توسط اداره کل، حذف این بخش کار قابل توجبهی است.

*چهره های همیشه حاضر!

افرادی که جشنواره های هنری را با دقت بیشتری دنبال می کنند، زمان اعلام اسامی آثار راه یافته به جشنواره، همیشه با یک سری چهره ها مواجه هستند که در اکثر ادوار حضور دارند. اینکه تئاتر خیابانی هنری است که تخصص خود را می خواهد و هنرمندانی در سراسر کشور داریم که خود را وقف این کار کرده آمد، صحیح، اما عدم فرصت به هنرمندان دیگر، شائبه انتخاب آثار از روی اسم کارگردان به وجود می آید که قطعا دبیران جشنواره پاسخی برای آن دارند.

در مجموع برگزاری این جشنواره، به یک عادت و رویه خوب تبدیل شده و امید می رود با رفع ایرادات که طبیعی هم هست، روند بهتری را در سالهای آینده شاهد باشیم.