رشت از آن شهرهایی است که نمی‌توان فقط با چند جمله‌ی ساده توصیفش کرد؛ شهری که هم در حافظه‌ی تاریخ ایران جایگاه ویژه‌ای دارد و هم در دل مردمانش با باران، مه، بازار، غذا، موسیقی و خاطره معنا پیدا می‌ کند.

عمارت کلاه‌ فرنگی رشت یکی از آثار تاریخی شاخص این شهر است که در محدوده باغ محتشم، قدیمی‌ترین پارک شهری رشت، قرار دارد و به‌عنوان یکی از بناهای به‌جامانده از دوره قاجار شناخته می‌شود. این عمارت بخشی از ساختار تاریخی باغ محتشم است و از ابتدا به‌عنوان فضایی برای تفرج و استفاده فصلی طراحی شده است.

سبزه‌ میدان رشت، تنها یک میدان یا فضای سبز نیست؛ اینجا بخشی از حافظه تاریخی شهر است. روزگاری سبزه‌زار وسیعی میان محله‌های استادسرا، کیاب و چمارسرا گسترده بود و مردم بیشتر عبور می‌کردند تا توقف.

تندیس میرزا کوچک‌خان جنگلی، رهبر نهضت جنگل و نماد مقاومت تاریخی گیلان، در سال ۱۳۷۸ توسط شهرداری رشت سفارش داده شد و در میانهٔ میدان شهرداری نصب گردید.

نمایش «به توان من» نوشته لیندا لطفی و نگار ‌رونقی، به طراحی و کارگردانی نگار ‌رونقی ۲۶ و ۲۷ آبان ۱۴۰۴ در سالن رحمدل مجتمع خاتم الانبیا (ص) رشت به روی صحنه می رود.

در معماری اصیل ایرانی ورودی های ساختمان جز عناصر مهم و تاثیرگذار طراحی و معماری ساختمان ها قلمداد می شدند. در گذشته ای نه چندان دور ورودی یک ساختمان که در قالب در و سردر طراحی میشد نمایانگر اعتقادات، باورها و سنت های ساکنان آن بنا بود.