سارا بهمنیار از تیم ملی کاراته خداحافظی کرد
به گزارش ناجه خبر و به نقل از افرا ورزش، سارا بهمنیار پس از ۱۱ سال حضور در تیمهای ملی، تجربه یک المپیک و کسب مدال مسابقات قهرمانی جهان تصمیم گرفت از تیم ملی خداحافظی کند.
این تصمیم از سوی دختر گیلانی، پس از آن گرفته شد که بهمنیار جایی در فهرست تیم ملی در بازیهای آسیایی ناگویا نداشت در حالی که او تصمیم داشت با طلای بازیهای آسیایی به این دوران خاتمه دهد.
گرچه ۲۷ سالگی برای پایان دادن به دوران ملی، زود است اما سارا تصمیمش را گرفته است. او اعتقاد داشت به هر آنچه باید، رسیده و چون دیگر شانسی برای بازیهای آسیایی ندارد کارش در تیم ملی به پایان رسیده است.
فتخارات این دختر اهل آستانه اشرفیه شامل یک دوره حضور در المپیک توکیو، ۲ مدال در مسابقات قهرمانی جهان، ۵ مدال در مسابقات قهرمانی آسیا (انفرادی و تیمی)، طلای بازیهای جهانی، ۲ مدال در بازیهای کشورهای اسلامی و همچنین در ردههای سنی پایه ۳ مدال جهانی و ۳ مدال آسیایی است.
بیانیه سارا بهمنیار پس از خداحافظی
نگارش این چند خط، از هر مبارزهای که روی تاتامی کاراته انجام دادهام برایم دشوارتر است. از سال ۱۳۹۴ پیراهن تیم ملی را بر تن داشتم و بهترین سالهای جوانیام در اردوها، مسابقات و دوری از خانواده گذشت؛ سالهایی که با تمام وجود جنگیدم تا سهمی هرچند کوچک در خلق افتخاری برای ایران داشته باشم.
در این مسیر، روی سکوهای قهرمانی ایستادم، مدال گرفتم، کاپیتان تیم ملی شدم و افتخار حضور در المپیک را تجربه کردم اما امروز، با قلبی اندوهگین از مسابقات ملی خداحافظی میکنم.
طلای بازیهای آسیایی ناگویا انگیزه بزرگ من در تمام ماههای گذشته بود اما پس از اعلام فهرست اعزامی به این مسابقات، نامی از من در میان منتخبین وجود نداشت.
بله، حذف شدن و از دست دادن هم بخشی از ورزش قهرمانی است، اما پذیرفتن این که سالها تلاش، عملکرد و تعهد، چنین آسان، نادیده گرفته شود، برایم ممکن نبود. همیشه باور داشتم معیار انتخاب باید شایستگی باشد؛ نه سلیقه و تصمیماتی که قابل درک نیست.
از مردم عزیز ایران صمیمانه سپاسگزارم و تلاش برای شاد کردن آنها، افتخاری است که همواره با من خواهد بود، فراتر از هر مدالی که کسب کردهام.
شاد، غمانگیز، دشوار و پرحادثه، هر چه که بود زیبا بود و گذشت. از تمامی مربیان، همتیمیها، حامیان و خانوادهام ممنونم، برای دختران جوان و نسل آینده کاراته بهترینها را آرزو میکنم و همه را به خداوند مهربان میسپارم.
۲۴ تیر ۱۴۰۵ | فرزند ایران، سارا بهمنیار
دیدگاهتان را بنویسید